De krant van vandaag is morgen niks meer waard. De vis die vandaag gevangen is moet morgen verkocht worden. Ik heb vandaag sla gegeten bij het avondeten maar er was natuurlijk heel veel over. Dat gaat niet in een bakje maar in de prullenbak. Als ik volgende week weer zin heb in sla, dan koop ik nieuwe. Op het werk haal je koffie in een papieren bekertje. Als ik eerst thee heb gedronken en als ik later zin heb in koffie, dan pak ik een nieuw bekertje. Alles is vervangbaar.

Ik vertel niks nieuws. Maar vorige week kwam ik tot een nare ontdekking. Zelfs ik ben vervangbaar.

Op dit moment loop ik stage bij het bedrijf van mijn dromen. De eerste maanden heb je het gevoel dat je de wereld aan het redden bent. Want zonder mij geen website en zonder mij geen bezoekers. Na een aantal maanden zakt dat gevoel maar de spanning blijft. Niet alle dagen zijn leuk, maar meestal loop ik stralend naar de trein. Maar dan het moment dat er sollicitanten komen voor mijn plek. Natuurlijk weet ik dat ik niet eeuwig stage kan lopen en dat eind januari mijn laatste dag is, maar ik wil graag geloven dat ik het werk bijzonder maak. En vooral, dat ik niet vervangbaar ben. Ik wil niet vervangen worden, niet thuis en niet op mijn werk.

Sinds enige tijd mag ik mij inwoner van de grote stad Utrecht noemen. Na lang zoeken had ik dan eindelijk een kamer gevonden en mijn geluk kon niet meer op. Nu woon ik er al weer een jaar en vind ik het nog steeds leuk. Samen met mijn gezellige huisgenoten kom ik mijn studenttijd wel door! Er staat een fiets van mij aan het huis vast maar ik ben vaker in de bus te vinden. Twee minuten lopen naar de bushalte en 10 minuten met de bus naar het station. Waarom fietsen als het ook anders kan? De bus maakt altijd veel indruk, niet dat ze in het oosten van het land geen bussen hebben maar ik doel meer op de buspassagiers. Als ik de bus instap kijken alle culturen van de wereld mij aan. Vrouwen met hoofddoeken, mannen met lange baarden, mannen zonder haar, vrouwen met teveel lipstift, iedereen op zijn/haar eigen manier. Mannen met baarden maken op mij de meeste indruk. Want toen ik als klein meisje met mijn ouders en zus naar een pretpark ging en ik wanhopig opzoek was naar mijn vader kwam ik tot de conclusie dat ik hem niet kon vinden. Hij had altijd een flinke baard en snor gehad maar had net de dag daarvoor alles eraf geschoren. Sinsdien kijken ik met andere ogen naar mannen met een baard. Ze maken indruk en ze lijken ouder. Als er geen plek is in de bus sta ik voor ze op. Maar wat ik me ook altijd afvraag, wat zit er nou onder die baard?

Soms heb je van die dagen dat wanneer je wakker wordt je je gelijk goed voelt. Of ik heb heerlijk gedroomd of mijn hoofd denkt die dag gewoon alles aan te kunnen. Van mijn kleine teen tot in mijn nekharen, ik kan de hele wereld aan. Vol goede moed zet ik dan ook mijn ene voet naast het bed en trek mezelf omhoog. Als dan eindelijk mijn andere been ook de grond heeft geraakt ebt het geweldige gevoel langzaam in de vloer. Mijn lichaam zegt nee maar mijn hoofd probeert het lichaam te overtuigen. Het beste wat je op zo’n moment kan doen is gewoon doorgaan. Naar beneden slenteren en je vol overgave op het ontbijt storten. Als ik dan na het eeuwig durende ontbijt eindelijk de douche heb bereikt, is mijn hoofd overtuigd van mijn lichaam. Dit wordt geen geweldige dag. Wat ik ook met mijn haar probeer, het zit niet. Schud nog een keer mijn haar voorover en ren dan de douche uit. Hier moet ik het maar mee doen vandaag, er zit niks anders op. Met een volle weekendtas loop ik richting het station en ik voel me per stap ellendiger worden. Als ik dan ook nog een kwartier op de trein moet wachten, om dan met 30 man tegelijk een boemel ingedrukt te worden, zakt me de moed helemaal in de schoenen. Ik probeer te slapen om zo maar aan deze boze droom te kunnen ontkomen, maar als ik wakker word voel ik dat het er niet beter op geworden is. Aan de treinreis lijkt geen einde te komen, maar als ik dan eenmaal in Utrecht ben, schijnt de zon. Dat is zelfs goed voor elke boze droom. Ik hoef zelfs niet lang te wachten op mijn bus. Lach vriendelijk naar de buschauffeur en mijn favoriete plekje in de bus is zelfs nog vrij. Ik kijk naar buiten en zie een jongen zo stoer mogelijk naar de bus lopen. Hij kijkt de buschauffeur niet aan en hij vindt het te stoer om naast een onbekende te gaan zitten en blijft daarom maar staan. Vol charme voor zichzelf gaat hij met zijn linkerhand door zijn haar en ik zie hem naar zichzelf kijken in de busramen. Ik blijf met opzet lang naar hem kijken en ik merk dat hij dat niet vervelend vindt. Ik denk bij mezelf; "ach als ik naar die jongen kijk en ik geef hem daardoor een goed gevoel, dan wil ik voor vandaag wel heel eventjes zijn zonnestraal zijn en zijn boze dromen doen wegebben."

Stel je hebt een vriend of vriendin, die in een moeilijk situatie zit en hij/zij niet eens weet waar hij/zij moet beginnen met vertellen? Wat doe je dan? Als die persoon erg met zichzelf in de knoop zit, hoe ga je dan met diegene om? Ben je bereid te helpen als je niet eens weet dat er iets te helpen valt? Ook andersom. Hoe laat je je vrienden merken dat je ergens mee zit? Hoe druk je je uit als je zelf niet eens weet wat er aan de hand is? Je niet snapt dat de ander je niet begrijpt en de ander niet begrijpt waarom je hem niet snapt. Blijf je uitkijken terwijl je weet dat je nog nooit het daglicht gezien hebt? Luister je altijd naar je moeder als je nog nooit hebt kunnen horen? Kun je genieten van dansen als je nog nooit je benen hebt kunnen bewegen?

Amor omnia vincit

I know you’ve heard the stories
But they all sound too good to be true
You’ve heard about a place called home
But there doesn’t seem to be one for you
So one more night you cry yourself to sleep
And drift off to a distant dream

Where love takes you in and everything changes
A miracle starts with the beat of a heart
When love takes you home and says you belong here
The loneliness ends and a new life begins
When love takes you in

And somewhere while you’re sleeping
Someone else is dreaming too
Counting down the days until
They hold you close and say I love you
And like the rain that falls into the sea
In a moment what has been is lost in what will be

When love takes you in everything changes
A miracle starts with the beat of a heart

And this love will never let you go
There is nothing that could ever cause this love to lose its hold

When love takes you in everything changes
A miracle starts with the beat of a heart
When love takes you home and says you belong here
The loneliness ends and a new life begins
When love takes you in it takes you in for good
When love takes you in